नेतृत्व मराठी निबंध! Leadership Essay In Marathi

नेतृत्व निबंध (Leadership Essay) विद्यार्थ्यांना खूप काळजीपूर्वक लिहावा लागतो. नेतृत्व सहजासहजी अंगी येत नाही. त्यामुळे नेतृत्व हा गुण काही लोकांतच पाहायला मिळतो. नेतृत्व हा निबंध लिहताना काल्पनिक विस्तार करावयाचा नसतो. चला तर मग पाहुयात, कसा लिहायचा नेतृत्व हा निबंध!

Essay on Leadership in Marathi | नेतृत्व गुण मराठी निबंध |

आजपर्यंत विश्र्वभरात अनेक राजे, नेते, खेळाडू आणि समाजसेवक होऊन गेले. पण त्यापैकी नक्की कितीजण खरोखर नेतृत्व गुण जोपासून होते? नेतृत्व करताना अशा लोकांना कोणत्या गोष्टी अंगिकाराव्या लागल्या? कोणत्या संकटांचा सामना करावा लागला? त्यांना विपरीत परिस्थितीला सामोरे जावे लागले का? अशा एक ना अनेक प्रश्नांची उत्तरे तुम्हाला शोधावी लागतील. तेव्हा खरे नेतृत्व तुम्हाला समजेल.

नेतृत्व हा शब्द फक्त ऐकीव आहे. बहुसंख्य लोक त्याबद्दल आयुष्यात विचार देखील करीत नाहीत. नेतृत्व हे वंशपरंपरेने जर काम म्हणून हाती आले असेल तर तेव्हा जास्त मेहनत घ्यावी लागत नाही. परंतु ते नेतृत्व टिकवण्यासाठी मात्र अविरत प्रयत्न करावे लागतात. आजपर्यंत आपण असंख्य लोक असे पाहू शकतो ज्यांचा वंश हा नेतृत्वाने सजला होता परंतु काळाच्या ओघात त्यांचा वंश मात्र ते नेतृत्व सांभाळू शकला नाही.

नेतृत्व हा गुण सजगतेने आणि समाजसेवेच्या भावनेतून विकसित करता येऊ शकतो. नेतृत्व विकसित करताना सर्वप्रथम आपल्याला असा विचार करावा लागेल की, वास्तविक परिस्थिती आणि लोकांच्या समस्या काय आहेत? त्या कोणत्या पद्धतीने सोडवल्या जाऊ शकतात? त्यांचे योग्य निराकरण झाल्यास लोक स्वतः तुम्हाला नेतृत्व सोपवतील.

इतिहासात राजे आणि आत्ता राजकारणी, खेळाडू, विविध व्यावसायिक अशी खूप सारी उदाहरणे देता येतील. अशा लोकांनी स्वतःचा व्यक्तिगत स्वार्थ न बघता लोकहिताची कामे घडवून आणली आणि लोकांच्या नजरेत विराजमान झाले. अगोदर सत्ता आणि मग नेतृत्व असेच पूर्वीपासून चालत आले आहे त्यामुळे सत्तासंघर्ष हा होतच आला आहे. जो व्यक्ती व्यवस्थित स्वतःच्या कार्यक्षमतेवर विश्वास ठेऊन काम करत राहतो, त्यालाच नेतृत्व सोपवले जाते आणि असा व्यक्तीच त्या नेतृत्वासाठी योग्य असतो.

नेतृत्व सोपवले जाणे ही वाटते तेवढी सोपी गोष्ट नाही. एखाद्याला नेतृत्व मिळाले की त्याचे निर्णयच त्याची कुशलता ठरवत असतात. सर्व बाजूंनी मानवता आणि निसर्गाचा समतोल ढळू न देता त्याला सर्वांगी आणि योग्य निर्णय घ्यावे लागतात. काहीवेळा विपरीत परिस्थितीचा सामनादेखील करावा लागतो. मग लोकांना त्याचे काम दिसते आणि लोक स्वतः अशा व्यक्तीचे नेतृत्व मान्य करतात.

व्यक्तीला नेतृत्व करत असताना प्रत्येक क्षणी समाज आणि लोकहितच पाहावं लागतं. स्वहित आणि स्वार्थ न पाहता देशहित आणि समाजहित समोर ठेवावं लागतं. प्रत्येक देशासाठी सामाजिक व्यवस्थेअंतर्गत काही नियम आणि अटी लागू केलेल्या असतात. त्या नियमानुसार योग्य ते बदल आणि कार्य नेतृत्व करणाऱ्या व्यक्तीला करावे लागते.

नेतृत्व काही काळ टिकू शकते पण काळानुसार नेतृत्वगुण विकसित करून ते जोपासायला देखील हवेत. कधीकधी सामाजिक विरोध पत्करून स्वतःच्या हिमतीवर लोकहितासाठी भविष्याला फायदेशीर ठरतील असे निर्णय आणि नियम यांची अंमलबजावणी करावी लागते. त्यामुळे नेतृत्व मिळणे यापेक्षा नेतृत्व टिकवणे जास्त महत्त्वाचे आहे.

नेतृत्व करणाऱ्या व्यक्तीला विरोधकही असतात परंतु त्यांच्याही हिताचा विचार त्याला करावा लागतो. यासाठी सर्वात महत्त्वाचा गुण आवश्यक ठरतो तो म्हणजे निरहंकारीता. निरहंकारी व्यक्तीच समतोल राहून, थोडेही विचलित न होता योग्य निर्णय घेऊ शकतो. त्यासाठी निस्सीम देशभक्ती, आणि समाजसेवेची आवड असावी लागते.

सोन्याला जसे आगीत तापल्याशिवाय झळाळी येत नाही त्याप्रमाणे विपरीत परिस्थिती हीच व्यक्तीला सुधारत आणि घडवत असते. विपरीत परिस्थितीत जो ढळला त्याचे नेतृत्व कोणीच मान्य करीत नाही. विपरीत परिस्थिती आणि त्यामध्ये घेतलेले योग्य निर्णय हेच व्यक्तीला महान बनवत असतात. त्यामुळे नेतृत्व हे कुठल्या सामाजिक किंवा राजकीय संस्थेच्या पदावरून ठरत नाही तर व्यक्तीची क्षमता संकटकाळी आणि विपरीत परिस्थितीत पारखली जाते.

नेतृत्व हे फक्त पदावरून न ठरता व्यक्तीच्या अंगभूत कौशल्यावर अवलंबून आहे. त्यामुळे तुमच्यातही जर नेतृत्व बाणवायचे असेल तर तुम्ही या निबंधाचा नक्की विचार करा व नेतृत्व हा निबंध (Leadership Essay in marathi) तुम्हाला कसा वाटला, याबद्दल नक्की आम्हाला कमेंट बॉक्समध्ये कळवा. धन्यवाद!

माझी उन्हाळ्याची सुट्टी मराठी निबंध | My Summer Vacation Marathi Essay |

मी उन्हाळ्याची सुट्टी कशी साजरी केली (How I Spent My Summer Vacation Essay) या विषयावर निबंध लिहताना विद्यार्थ्यांनी मुक्तहस्त लिखाण करावे असे अपेक्षित असते. काल्पनिक विस्तार व घडलेल्या खऱ्याखुऱ्या घटना यांचे योग्य विश्लेषण अशा प्रकारच्या निबंधात करावयाचे असते. उन्हाळ्याची सुट्टी हा निबंध कसा लिहायचा याचे योग्य मार्गदर्शन तुम्हाला हा निबंध वाचल्यावर मिळेल.

How I Spent my Summer Vacation Essay In Marathi |

उन्हाळा म्हणजे सुट्ट्याच! उन्हाळ्याची सुट्टी म्हणजे सर्वांसाठी एक पर्वणीच असते. वर्षभर शाळा आणि क्लासेस करून विद्यार्थी पुरता थकून गेलेला असतो. त्याचा कंटाळा जाऊन नवा उत्साह संचारित होण्यासाठी उन्हाळ्याची सुट्टी कामी येते. उन्हाळ्याची सुट्टी नुसती झोपून घालवण्यापेक्षा आणि सूर्याला, उन्हाला दोषणे देण्यापेक्षा मी नवनवीन कला आणि खेळ शिकून ती व्यतित करू शकतो, असे मी यावेळी ठरवले.

या उन्हाळ्यात जरा जास्तच खेळायचे, पोहायला शिकायचे आणि खूप मज्जा करायची, असा विचार करतच शेवटचा परीक्षेचा पेपर दिला आणि उड्या मारतच घरी पोहचलो. सर्वप्रथम वेळापत्रक तयार केले. सर्व उन्हाळ्यात काय काय करायचे याचे नियोजन देखील केले. माझा छोटा भाऊ आणि मी दोघे मिळून हे सर्व करत होतो. दोघांच्या सहमतीनुसार आणि वडिलांच्या मान्यतेने आम्हाला दिवसभर खूप ठिकाणी फिरायला मिळणार होते.

एप्रिल महिन्यातच आम्ही मामाच्या गावी गेलो. तेथे मला मामाने पोहायला शिकवले. मी रोज दोन तास मनमुराद पोहायचो. पोहणे मला खूप आवडू लागले. अशातच तेथे रानात फिरणे आणि रोज नवीन गोष्टी ऐकणे असा रोजचा कार्यक्रम होता. मामाच्या गावी गेल्यावर वडील सोबत नसल्याने आमच्यावर बंधन घालणारे कोणीच नव्हते. तेथे आम्ही
खूपच खेळलो आणि बागडलो.

रात्री घराबाहेर झोपण्यात तर खूपच मज्जा यायची. दहा दिवस राहिल्यावर आम्ही पुन्हा आमच्या घरी आलो. या उन्हाळ्यात सर्वात महत्त्वाची गोष्ट घडली ती म्हणजे मी पोहायला शिकलो. मला अगोदर पोहायची खूपच भीती वाटायची पण आता मी पोहण्यात पटाईत झालो आहे. आमच्या शेजारी एक छोटी विहीर आहे तेथे आता आमची दररोज अंघोळ असायची.

क्रिकेट खेळणे हा तर आमचा नित्यक्रम!क्रिकेटमध्ये रोज नवीन बाबी शिकत राहणे एवढेच माझे काम असायचे. मी मोबाईलवर क्रिकेटचे व्हिडिओ पाहायचो. नवनवीन क्रिकेट खेळण्याचे तंत्र आणि कौशल्य विकसित करत होतो. माझे वडील हेदेखील क्रिकेटचे खूप मोठे चाहते आहेत त्यामुळे त्यांच्यातर्फे थोडासुद्धा विरोध नसतो.

सकाळी पोहणे, त्यानंतर जेवण झाल्यानंतर कॅरम आणि सायंकाळी क्रिकेट असा संपूर्ण दिवस हा खूपच मज्जा करत निघून जातो. या उन्हाळ्याच्या सुट्टीत मी भरपूर आंबे खाल्ले. दुपारी मी भरपूर जेवत होतो. दुपारी जेवणात दही आणि कोशिंबिरीचा स्वाद तसेच जेवण झाल्यानंतर लस्सी! म्हणजे स्वर्गच प्राप्त झाल्याचा आनंद व्हायचा.

मामाच्या गावी गेल्यावर आणि क्रिकेट खेळताना मी खूप नवनवीन मित्रदेखील बनवले. या वेळी आणखी एक गोष्ट शिकलो ती म्हणजे संगणक! आमच्यात संगणक नाहीये पण शेजारी राहणारा नवीन मित्र केतन, त्याने मला थोडा थोडा संगणक वापरायला शिकवले आहे. पोहणे, क्रिकेट, कॅरम, संगणक यातच माझी सुट्टी अत्यंत आनंदात साजरी झाली.

उन्हाळ्याची सुट्टी प्रत्येकजण वेगवेगळ्या प्रकारे साजरा करत असतो. मी माझी उन्हाळ्याची सुट्टी कशी साजरी केली (How I Spent My Summer Vacation Essay) या निबंधाचा तुम्ही संदर्भ घेऊन तुमची सुट्टी योग्य त्या शब्दात मांडू शकता. तुम्हाला हा निबंध आवडल्यास नक्की कमेंट बॉक्समध्ये कळवा…

संत तुकाराम – मराठी निबंध | My Favorite Saint Essay In Marathi |

माझा आवडता संत - संत तुकाराम

वारकरी संप्रदायातील संत तुकाराम हे थोर संत होते. त्यांचे महात्म्य आणि त्यांची भक्ती दोन्हीही अजरामर झाले. त्यांच्या साधेपणात त्यांचा मोठेपणा होता. अशा या संताबद्दल शालेय विद्यार्थ्यांना माहिती होण्यासाठी माझा आवडता संत – संत तुकाराम! ( Majha Awadata Sant – Sant Tukaram ) या विषयावर निबंध लिहायला लावतात.

संत तुकाराम हा निबंध लिहताना त्यांच्या जीवनावर सत्य कथित करणे अपेक्षित असते. स्वतःचे विचार आणि कल्पना यांचा विस्तार न करता त्यांचे वास्तववादी जीवन स्पष्ट करावयाचे असते. चला तर मग पाहुयात कसा लिहायचा संत तुकाराम हा निबंध ( Saint Tukaram Essay In Marathi )

माझा आवडता संत – मराठी निबंध | संत तुकाराम | My Favorite Saint – Marathi Nibandh |

विठ्ठलाच्या भक्तिरसात स्वतःचे जीवन अनमोल बनवणारे संत तुकाराम हे एक महान अध्यात्मिक आणि वारकरी संत म्हणून ओळखले जातात. त्यांचे अभंग खूप प्रसिद्ध आहेत. सतराव्या शतकात भक्ती आणि ज्ञानाने त्यांनी समाजप्रबोधनाचे उत्तम कार्य केलेले आपल्याला दिसून येते. त्यांचे अनेक अभंग आजही लोकांच्या तोंडपाठ आहेत.

संत तुकाराम यांचे पूर्ण नाव तुकाराम बोल्होबा अंबिले असे होते. त्यांचा जन्म माघ शुद्ध ५, शके १५२८ म्हणजेच २२ जानेवारी १६०८ रोजी देहू या ठिकाणी झाला. त्यांच्या जन्मवर्षाबद्दल इतिहासात वेगवेगळ्या नोंदी आढळतात. त्यांच्या
वडिलांचे नाव बोल्होबा तर आईचे नाव कनकाई अंबिले असे होते. बोल्होबा आणि कनकाई अंबिले यांना तीन मुले होती. सर्वात मोठ्या मुलाचे नाव सावजी, मधला तुकाराम तर धाकट्या मुलाचे नाव कान्होबा असे होते.

तुकारामांच्या सुरुवातीच्या जीवनात त्यांना प्रापंचिक विघ्ने सहन करावी लागली. ते किशोर वयात असताना त्यांचे आई वडील वारले. मोठा भाऊ तीर्थयात्रेला गेला. पुण्याचे आप्पाजी गुळवे यांची कन्या जिजाई (आवली) हिच्याशी त्यांचा प्रथम विवाह झाला होता. त्यांना एकूण चार अपत्ये होती. त्यांच्या संपूर्ण कुटुंबाची जबाबदारी त्यांच्यावर येऊन पडली. अशातच त्यांचे मन हळूहळू धार्मिक होऊ लागले.

विठ्ठल भक्ती आणि परमार्थ ते साधू लागले. संसारात राहूनच सर्व जबाबदाऱ्या पार पाडीत विरक्ती किंवा संन्यास न स्वीकारता ईश्वर भक्ती केली. संत तुकाराम यांनी भंडारा डोंगरावर बसून आत्मचिंतन केले आणि स्वतःचे खूप सारे साहित्य रचले. त्यावेळी समाजातील कटकारस्थानी लोकांनी तुकारामांना वेडे ठरवण्याचा प्रयत्न केला परंतु ते यशस्वी होऊ शकले नाहीत.

समाजातील व्यर्थ गोष्टी, प्रथा आणि परंपरा यांवर त्यांनी परखड भाषेत टीका केली. ईश्वर भक्तीसाठी भक्तीचा सुगम मार्ग त्यांनी दाखवला. संत तुकाराम पंढरीच्या वारीला पायी चालत जाऊन प्रत्येक वर्षी आराध्यदैवत विठ्ठलाचे दर्शन घेत असत. त्यांचे विचार हे सामाजिक आणि वैयक्तिक उन्नती घडवून आणणारे होते.

तुकाराम महाराज हे आपल्या कीर्तनातून जनजागृती करत असत. त्यांचे अभंग आणि कीर्तने ही सर्व साक्षात्कारी अनुभवातून अवतरलेली होती. तरीही त्याचा संदर्भ हा वेद पुराण आणि शास्त्रे यांच्याशी जोडून काही धर्मांध व्यक्तींनी त्यांच्या लिखाणाला आणि साहित्याला मान्यता नाकारली.

तुकारामांना संस्कृत भाषेतील वेदांचा अर्थ बोलीभाषेत सांगितल्यावरून त्यांना त्यांच्या अभंगांच्या गाथा इंद्रायणी नदीत
बुडवून टाकण्याची शिक्षा पुण्यातील वाघोली येथील रामेश्वर भट यांनी दिली. तुकारामांनी त्याबद्दल दिलेली ग्वाही योग्य असताना देखील वेदांचा अपमान झाला आहे आणि लोकांना भटकवण्याचे काम तुकाराम करत आहेत, असे मानून त्यांना ती शिक्षा देण्यात आली.

सर्व साहित्य बुडवल्यानंतरही हजारो लोकांच्या तोंडी त्यांचे अभंग पाठ होते. आपले लिखित साहित्य लोकांच्या ध्यानी मनी जिवंत आहे हे पाहून तुकाराम सुखावले. त्यांच्या सर्व साहित्याला “तुकारामांची गाथा” असे म्हणतात. त्यांनी सामान्य लोकांनाही खरा धर्म अगदी साध्या सोप्या भाषेत समजवला. भागवत धर्म खऱ्या अर्थाने सामान्य लोकांपर्यंत पोहचवण्याचे काम तुकाराम महाराजांनी केले.

जेव्हा त्यांना आत्मसाक्षात्कार होत गेला तेव्हा त्यांनी सावकारी आणि संसारातून फारकत घेतली. त्यावेळी भयानक दुष्काळ पडला असता त्यांनी स्वतः घरातील धान्य वाटप केले आणि गरीब लोकांचे कर्ज माफ केले होते. सदेह संसारात असून देखील परमार्थ साधला. फाल्गुन वद्य द्वितीयेला तुकाराम अनंतात विलीन झाले आणि ते वैकुंठाला गेले, असे मानले जाते. त्यांचा निर्वाण दिवस हा “तुकाराम बीज” म्हणून ओळखला जातो.

तुम्हाला संत तुकाराम मराठी निबंध ( My Favorite Saint Essay In Marathi ) कसा वाटला? नक्की कमेंट करून सांगा…धन्यवाद!

दारूचे दुष्परिणाम मराठी निबंध ! Daruche Dushparinam Marathi Nibandh |

दारूचे दुष्परिणाम निबंध

दारूचे व्यसन हे मानवी शरीरासाठी योग्य नसते. दारूमुळे अनेक अडचणींचा सामना तर करावाच लागतो शिवाय स्वतःचा वेळ आणि ऊर्जा देखील वाया जात असते. क्षणिक सुख किंवा स्वतःचा विसर या प्रामुख्याने घडणाऱ्या गोष्टी माणसाला वरवरचं सुख देऊन जातात पण त्यानंतरची येणारी उदासीनता ही कोणीच नाकारू शकत नाही.

दारूचे दुष्परिणाम निबंध लिहताना दारूचा प्रचार, आरोग्याचे नुकसान, कालांतराने न सुटणारी दारूची सवय आणि अन्य तोटे लक्षात ठेवावे लागतात. हा निबंध म्हणजे दारूच्या समस्येचे निरीक्षण आणि निराकरण कसे करावे याचे विश्लेषण करायचे असते. चला तर मग पाहुयात, कसा लिहायचा दारूचे दुष्परिणाम हा निबंध (Daruche Dushparinam Marathi Nibandh).

दारूचे दुष्परिणाम निबंध | Effects Of Alcohol Essay In Marathi |

माणूस अनेक पद्धतीने स्वतःला विसरण्याचा प्रयत्न करत असतो. कुठल्याही प्रकारचे व्यसन एकदा का जडले की माणूस त्या व्यसनाचा गुलाम बनत जातो. व्यसन हे अनेक प्रकारचे असू शकते. ज्या ज्या वाईट सवयी स्वतःला जडलेल्या आहेत त्या एकप्रकारे व्यसनच आहेत. अशाच प्रकारचे एक भयानक व्यसन म्हणजे दारूचे व्यसन!

दारूचा संबंध खूप पुरातन काळापासून आहे. ऐतिहासिक साहित्य आणि त्यापेक्षाही पूर्वी राजे महाराजे यांच्या काळात दारूचे संदर्भ आलेले आहेत. आनंद आणि क्षणिक सुख यामधला फरक स्पष्ट होत नसल्याने किशोरवयात किंवा तरुण वयात दारूचे व्यसन जडते आणि आयुष्यभर त्याचा पाठलाग सुटत नाही. आपल्या आसपासचा समाज जर दारूचे व्यसन एकदम सहज करत असेल तर त्याचे अनुकरण करताना किशोरवयीन मुलांना काहीच गैर वाटत नाही. घरीच जर वडील मंडळी कधी दारू पिऊन येत असेल तर मग पुढच्या पिढीला देखील हे व्यसन जडू शकते.

आज तंत्रज्ञान, मोबाईल, आणि संगणक दुनियेत दारूचा प्रसार खूप विलक्षण पद्धतीने केला जातो. आपण जे चित्रपट, मालिका पाहतो त्यामध्ये दारू पिणे, मौजमजा करणे आणि इतरांना त्रास देणे यातच एखादा मनुष्य खरे आयुष्य जगत आहे असे चुकीचे दृश्य उभे केले जाते. कधी प्रेमभंग झाला, कधी संकट उभे राहिले तरी दारू प्यायची आणि खूप आनंदी असल्यावर देखील दारू प्यायची, असा गैरसमज वाढीस लागतो.

दारू पिणे चांगले की वाईट? हे त्याचे परिणाम अनुभवल्यानंतरच कळू शकेल. आनंदाच्या आणि सुखाच्या शोधात आपण आपल्या शरीराची हेळसांड करू लागतो. स्वतःच दुर्बल आणि अशक्त बनत जातो. मग काही काळ लोटल्यानंतर कळू शकेल की मानसिक तणाव, अवास्तव भीती, आणि शारीरिक दुर्बलता याव्यतिरिक्त कशाचीच प्राप्ती झाली नाही. परिणाम जर वाईटच असतील तर मनुष्य दारू पिणे का सोडू शकत नाही? याचा विचार नक्कीच झाला पाहिजे.

ज्या ज्या गोष्टींतून क्षणिक सुख मिळते आणि ज्यांचे भावी परिणाम वाईट असतील अशा गोष्टींकडे मन आकर्षिले जाते. माणसाच्या वासना आणि कामना जर खूपच प्रबळ असतील तर मग व्यसन केल्याशिवाय आणि काही वेळ वेडे बनल्याशिवाय पर्याय नसतो. त्यातच मग मज्जा, आयुष्य एन्जॉय करणे असे तर्क दिले जातात. पण वेडेपणातून कोणीच प्रसन्न, बुद्धिमान आणि सरस बनू शकत नाही.

दारू पिल्यानंतर मनुष्य स्वतःची सजगता हरपून बसतो. त्याला आसपासचे काहीही भान उरत नाही. असा व्यक्ती सुरुवातीला मौजमजा करीत असल्याचे दाखवत असतो परंतु मानसिक अस्थिरता आणि वैफल्य तो अनुभवत असतो. थोड्या दिवसानंतर पुन्हा तसेच क्षणिक सुख म्हणून पुन्हा दारू पितो. त्यानंतर त्याला सवयच होऊन जाते. त्या सवयीतून बाहेर पडणे मग अशक्य वाटू लागते कारण त्याच सुखाची जाणिव सतत होत राहते आणि मग दारूचे सेवन केले जाते.

दारू पिल्याने वेळ आणि बुद्धी (विचार) यापासून व्यसनी व्यक्तीला काही वेळ सुटका मिळते. परंतु जेव्हा तो नशेच्या तंद्रेतून जागा होतो, तेव्हा मात्र शारीरिक आणि बौद्धिक ताण त्याला जाणवत असतो. त्यामुळे सुरुवातीला वाटणारे सुख हे कायम स्वरूपाचे दुःख कसे काय बनून जाते हे देखील त्याला समजत नाही. कष्टप्रद जीवन आणि सजगतेची कमतरता सातत्याने त्याला जाणवत राहते.

दारूचा प्रसार आणि प्रचार यापासून तरुण पिढीला परावृत्त केले पाहिजे. चित्रपट, टीव्हीमधून दाखवले जाणारे उनाड आणि बीभत्स दारूचे चित्रण किती खोटे आहे हे समजावून सांगितले पाहिजे. सवय लागलेल्या व्यक्तीने इतर चांगल्या सवयी लावून घेतल्या पाहिजेत तरच व्यक्ती आणि समाज दारूच्या व्यसनापासून दूर राहू शकेल. दारूचे फायदे काहीच नाहीत तर दूरवर पसरणारी अशांतताच जास्त आहे. त्यामुळे दुष्परिणाम जाणून घेऊन दारूपासून आणि इतर नशेच्या पदार्थांपासून नक्की दूर राहा.

तुम्हाला दारूचे दुष्परिणाम मराठी निबंध ( Daruche Dushparinam Essay In Marathi ) कसा वाटला? त्याबद्दल नक्की तुमचा अभिप्राय कमेंट बॉक्समध्ये लिहून कळवा…

माझा आवडता मित्र मराठी निबंध | My Best Friend Essay In Marathi |

Majha Awadta Mitra Marathi Nibandh

माझा आवडता मित्र (My Friend Essay) हा विषय निबंधासाठी खूप उपयुक्त असा आहे. माध्यमिक किंवा प्राथमिक शाळेत असताना या विषयावर निबंध लिहायला लावतात. मित्राचे स्थान आपल्या आयुष्यात किती महत्त्वपूर्ण असते ते काही नव्याने सांगण्याची गरज नाही परंतु तुमच्या मित्राप्रती असलेल्या भावना सोप्या शब्दात व्यक्त करणे अपेक्षित असते.

हा निबंध जास्त काल्पनिक स्वरूपात लिहायचा नसतो. या निबंधात तुमच्या मित्राचे जीवनात असलेले स्थान किती महत्त्वाचे आहे असे भावनिक शब्दात व्यक्त करायचे असते. चला तर मग पाहूया माझा आवडता मित्र हा निबंध.

माझा आवडता मित्र निबंध | Majha Awadta Mitra Marathi Nibandh |

कुटुंबातील नाती ही आयुष्यभर टिकणारी असतात परंतु आपण संपूर्णतः कुटुंबात असताना व्यक्त होत नसतो. आपल्या मनातील भावना व स्वभाव ओळखणारा आणि जाणणारा फक्त मित्रच असतो. रक्ताचे नाते नसले तरी एक अतूट बंध त्याच्याबरोबर बांधलेला असतो. प्रत्येक जण स्वतःच्या स्वभावानुसार स्वतःचे मित्र निवडत असतो.

केदार हा माझा आवडता आणि सर्वात चांगला मित्र आहे. मी लहान असताना शाळेत पाचवीत माझी आणि त्याची मैत्री झाली. आम्ही पुण्यात राहायचो. तो दिवस आजही आठवतो जेव्हा त्याची आणि माझी ओळख झाली होती. शाळेत यायला मला उशीर झाल्याने त्याच्या बेंचवर मला बसवले होते. तो दिवस माझा आणि त्याचाही खूप मजेत गेला. आम्ही दोघांनी खूप मस्तीही केली. त्या दिवसानंतर आम्ही दोघेच एकत्र बेंचवर बसू लागलो.

शाळेत असताना तो मला नेहमी अभ्यासात मदत करत असे. आम्ही दोघे नेहमी एकत्र जेवण करत असू. घरातील आणि खेळातील मज्जा आम्ही दोघे मिळून शेअर करत असू. मला नेहमी क्रिकेट खेळायला आवडायचे तर तो फुटबॉल खेळायचा. मैदानावर आम्ही एकमेकांविरुद्ध कधीच उतरलो नव्हतो याउलट एकमेकांच्या खेळात आम्ही सहयोगच करायचो. शाळेत मी जेमतेम हुशार होतो आणि तो मात्र कुशाग्र बुद्धीचा होता.

त्याच्या आणि माझ्या मैत्रीला आता पाच वर्षे झाली आहेत. त्याच्याबद्दलच्या आठवणी खूप आहेत. आत्ता मी माध्यमिक शाळेत आहे. तो दोन वर्षापूर्वी दुसऱ्या शाळेत शिकायला गेला. त्याच्या वडिलांची कामानिमित्त मुंबईला बदली झाल्याने
त्यालाही शिक्षणासाठी तिकडेच जावे लागले. आता आम्ही एकमेकांना फोन करत असतो. फोनवर शाळेतील आणि आयुष्यातील मज्जा शेअर करत असतो.

मी आजही पुण्यात त्याच शाळेत आहे. तो उन्हाळ्याच्या आणि दिवाळीच्या सुट्टीत आमच्या इकडे येतो. तो यायच्या अगोदरच आमचे सर्व प्लॅन्स ठरलेले असतात. काय काय खेळायचे आणि काय काय मस्ती करायची याचे नियोजनही अगोदरच झालेले असते. आता तो क्रिकेट खेळायला शिकला आहे आणि मीही त्याच्याबरोबर फुटबॉल खेळतो. सुट्टीत दुपारचे जेवण घेऊन आम्ही एकत्र कुठेही भटकत असतो. जेथे आवडेल तेथे एकत्र जेवायला बसतो.

मागच्या वर्षी खेळण्यावरून आमच्या दोघांची भांडणे झाली होती. आम्ही आठवडाभर एकमेकांशी बोलत नव्हतो त्याचा पश्चात्ताप आम्हा दोघांनाही झाला. नंतर मीच माफी मागितली आणि अबोला संपवला. त्यानंतर कधीही भांडणे न करण्याचा निर्णय आम्ही घेतला. त्याच्या आणि आमच्या घरचेही आता चांगले संबंध तयार झाले आहेत. आमची मैत्री आता दोन कुटुंबात व्यापून गेली आहे.

सायंकाळी एखादे पुस्तक किंवा गोष्ट वाचणे हा आमच्या घरचा नियम आहे. त्यानेही आता पुस्तकं वाचायला सुरुवात केली आहे. काही गोष्टीतून आम्ही दोघे नवनवीन कला आणि गुण अवगत करत असतो. काही वर्षांपूर्वी दोघांच्याही आवडी निवडी वेगवेगळ्या होत्या, आज मात्र तसे नाही. आम्ही एकमेकांना खूप चांगल्या पद्धतीने समजू लागलो आहे.

आम्ही एकमेकांच्या मैत्रीची आठवण म्हणून प्रत्येक सुट्टीत एकसारखा शर्ट विकत घेतो. आमच्या गल्लीत अजूनही आमचे काही मित्र आहेत पण केदार असल्यावर मला जो निवांतपणा आणि सौख्य लाभते त्याचे वर्णन करणे अशक्य आहे. एक वेगळीच ऊर्जा तो असल्यावर जाणवत असते. आज शाळेतही माझे मित्र आहेत पण केदारसारखा दिलदार आणि मनमिळाऊ स्वभावाचा मित्र असणे म्हणजे माझे नशीबच!

तुम्हाला माझा आवडता मित्र मराठी निबंध ( My Best Friend Essay In Marathi ) कसा वाटला? नक्की कमेंट करून कळवा…धन्यवाद!

जलसंधारण मराठी निबंध ! Water Conservation Essay in Marathi|

जल संधारण निबंध

जल संधारण किंवा जल संवर्धन निबंध (Water Conservation Essay in Marathi) माध्यमिक किंवा उच्च माध्यमिक विद्यालयात असताना लिहावा लागतो. पाण्याचे महत्त्व सर्वजण जाणतात परंतु त्याचा शब्दात व्यक्त केलेला प्रत्यय म्हणजे पाणी या विषयावरचा निबंध! हा निबंध लिहताना घ्यावयाची काळजी म्हणजे सुयोग्य वाक्यांची आणि मुद्द्यांची मांडणी!

जलसंधारण हा विषय खूप खोल आणि विस्तार पूर्ण असा आहे. त्याचा प्रत्येक समाजात आणि प्रत्येक देशात केला जाणारा उपयोग हा वेगवेगळ्या स्तरावर असू शकतो. चला तर बघू मग नक्की काय आहे जल संधारण आणि त्या विषयावर कसा लिहावा निबंध!

जलसंधारण निबंध ! Jal Sandharan Marathi Nibandh |

पाणी म्हणजे अर्थातच जीवन! अशी उक्ती प्रत्येकालाच अनुभवात देखील आहे. रोज वापरण्यात येणारे पाणी व्यक्ती परत्वे वेगवेगळ्या प्रमाणात असेल परंतु त्याचा सुयोग्य वापर करणे आज कर्तव्य बनून गेले आहे. सकाळपासून रात्री झोपेपर्यंत एक व्यक्ती जेवढे पाणी वापरतो, त्याचे प्रमाण दिवसेंदिवस वाढत चालले आहे.

स्वयंपाकघर, कपडे-भांडी धुणे, अंघोळ, आणि पिण्यासाठी पाण्याचा वापर होत असतो. पाणी या सर्व कामांसाठी गरजेचे देखील आहे पण त्याचा अपव्यय होत असल्यास काय करावे लागेल, याचा गंभीरतेने विचार केला पाहिजे. आज लोकसंख्या आणि जलप्रदूषण या समस्या भेडसावत असल्याने पाण्याचा नियंत्रित वापर ही काळाची गरज होऊन बसली आहे.

प्रत्येक देश आणि त्याचे सरकार हे जल संधारण याबाबतीत विचार करतेच आणि त्याबाबतीत धोरण आणि योजना ठरवत असते. त्याघडीला असलेली लोकसंख्या, उपलब्ध जलस्त्रोत आणि त्याचे नियोजन व पुरवठा या सर्व गोष्टी सरकारला स्वतःच्या धोरणात ठरवाव्या लागतात. पाऊस ज्या क्षेत्रात जास्त पडतो तेथे जल प्रकल्प उभारणे आणि जेथे दुष्काळ किंवा पाणीटंचाई असते, त्या विभागात पाणी पुरवठा करणे अशा धोरणांनी जल संधारण यशस्वी ठरत असते.

मागील दोन दशकात झालेले प्रयत्न उल्लेखनीय असे आहेत. भारतात तरी वीजनिर्मिती आणि पाणी पुरवठा योग्य स्वरूपात पुढे आणला गेला आहे. मोठ्या नद्यांवर उभारलेले वीजप्रकल्प आणि धरणे या दोन्ही मार्फत त्या संपूर्ण राज्यातील वीज समस्या टाळली गेली आहे आणि धरणामुळे शेतीविकास शक्य झाला. त्यामुळे लहान खेड्यातील घटक देखील आज शेतीवर उपजीविका करून एक चांगले आयुष्य जगत आहेत.

जलसंधारण किंवा जल नियोजन करण्यासाठी पाणी बारा महिने उपलब्ध असणे आवश्यक आहे. निसर्गाचा समतोल ढासळत आहे, या गोष्टीला आपण नाकारू शकत नाही. त्यावरील कारणे शोधताना आपण लोकसंख्या देखील विचारात घेतली पाहिजे. निसर्ग का लयीस चालला आहे? का जंगले तोडली जात आहेत? का हवा आणि पाणी दूषित बनत चालले आहे?

या सर्व प्रश्नांची उत्तरे शोधताना लोकसंख्यावाढ हा मुद्दा नेहमी मागे सारला जातो आणि नुसत्या उपाय योजना पुढे आणल्या जातात ज्याद्वारे निसर्गाचा नाश होत असतो. जल संधारण करणे आवश्यक आहेच परंतु पाण्याचा प्रवाह रोखणे आणि निसर्ग प्रक्रियेत अडथळा निर्माण करणे हे काही मान्य असणार नाही. पाणी समुद्राला जाऊन मिळणे, नंतर पाण्याची धूप होऊन पुन्हा तीच पाऊस स्वरूपात पृथ्वीवर पुन्हा येणे हे जलचक्र सर्वांना माहीत आहे.

जल प्रदूषण आणि नियोजनातील अडथळे दूर सारून जलसंधारण व्यवस्थितरीत्या करता येईल. कोणत्याही राज्याच्या विकासात उद्योगधंदे, शेती, विज्ञान तंत्रज्ञान यांची मोलाची साथ मिळत असते. अशा उत्पन्नाच्या साधनांना पाणी उपलब्ध करून देणे यासाठी जलसंधारण करणे आवश्यक आहे. योग्य जल व्यवस्थापन केल्यास संपूर्ण राज्य आणि पर्यायाने देश सर्व क्षेत्रात अग्रेसर राहील यात शंकाच नाही.

जलसंधारण करताना भौगोलिक आधार लक्षात घ्यावा लागतो. निसर्गनिर्मित सरोवरे, तळी, नाले यांचा ही विचार करावा लागतो कारण बारा महिने पाणी पुरवण्यासाठी त्यांचा उपयोग होत असतो. अशा प्रदेशात पाणी अडवा – पाणी जिरवा, शेततळे, माळरानावर चऱ्या खोदून पावसाचे पाणी जिरवणे असे प्रकल्प उभारल्यास तेथील क्षेत्र आणखी विकसित होऊ शकते.

भूगर्भातील पाणी यामुळे आपण नेहमीच उत्तम शेती करू शकलो आहे. विहिरी, बोअर वेल याद्वारे सतत पाण्याची उपलब्धता होऊ शकते. पण त्यासाठी त्या क्षेत्रात पाणी जिरवणे खूप आवश्यक ठरते. त्यासाठी जलसंधारण करताना पाणी जमिनीत जिरवणे, पाणी पावसाळ्यात जास्त वाया न घालवता ते साठवणे अशा प्रकारच्या उपाययोजना केल्या
जातात.

एकंदरीत विचार केल्यास असे लक्षात येईल की भूगर्भात जलसाठा वाढवणे, पाण्याचा वापर सुयोग्य पद्धतीने करणे, पाणी पुरवठा, पाणी नियोजन, पाणी प्रदूषण प्रतिबंध अशा काही संकल्पना जलसंधारण करताना आवश्यक ठरतात. सरकार अशा योजना आणि प्रकल्प राबवत असते परंतु सामान्यांचा सहभाग आणि सहयोग तेवढाच आवश्यक आहे. पाण्याचा जपून वापर करणे, अपव्यय टाळणे अशी कामे व्यक्ती स्तरावर आणि कौटुंबिक स्तरावर होणे गरजेचे आहे.

तुम्हाला जल संधारण मराठी निबंध ( Water Conservation Essay in Marathi ) निबंध कसा वाटला ? नक्की कमेंट करून कळवा… धन्यवाद!

बालमजुरी मराठी निबंध | Child Labor Essay In Marathi |

Child Labor Essay In Marathi

मागील दशकात आणि आत्ताही सर्वात जास्त भेडसावत असलेली समस्या म्हणजे बालमजुरी ! आता त्याचे प्रमाण घटत आहे परंतु काही ठिकाणी त्याचा विपर्यास होतच आहे. बालवयात काम हाती आल्यावर होणारे अंधारमय भविष्य हे काही समाजासाठी आणि पर्यायाने देशासाठी चांगले नाही. याची समज येण्यासाठी विद्यार्थ्यांना बालमजुरी निबंध ( Child Labor Essay In Marathi ) लिहावा लागतो.

या निबंधात वास्तविकता जेवढी व्यक्त करता येईल तेवढी करावी. बालमजुरीमुळे बालकांचे होणारे नुकसान हे भविष्यातले धोके समोर ठेऊन व्यक्त करायचे असते. चला तर मग पाहूया बालमजुरी (Bal Majuri) हा निबंध!

बालमजुरी एक भीषण समस्या निबंध | Bal Majuri Marathi Nibandh |

भारताप्रमाणे अनेक देश हे मागील शतकात विकासाच्या मार्गावर होते. त्यावेळी कुटुंब नियोजन आणि एक देशभावना नुकतीच विकसित होत होती. त्याचा संबंध सर्व देशवासीयांच्या माथी नव्हता. खेड्याकडे आणि निमशहरी भागात उपजीविकेचे साधन नसल्याने आणि घरातच पालक शिक्षित नसल्याने शिक्षण हा मार्ग उपजिविकेसाठी नव्हताच. तेव्हा शेती उपलब्ध नसली की मजुरी हा पर्याय स्वीकारला जायचा.

अशा परिस्थितीत घरातील लहान मुले देखील कष्टाच्या आणि मजुरीच्या कामात वापरली जायची. सर्व कुटुंब किंवा ओळखीचा कोणी व्यक्ती जर कुठले शारीरिक कष्टाचे काम करीत असल्यास घरातील लहान मुले देखील थोड्याशा पैशासाठी कामाला नेली जात. जेथे देश प्रगतीसाठी मुले शिक्षित असणे खूप गरजेचे होते तेथेच मुले मजुरीच्या अंधारात ढकलली जात आहेत याचा अनुभव हळूहळू येऊ लागला.

देशावर परकीय सत्तांचे आक्रमण सतत होत राहिल्याने भारतीय संस्कृतीचा विसर पडत चालला होता. जेव्हा स्वातंत्र्य मिळाले तेव्हापासून पुनश्च एकदा भारत खंबीरपणे उभा राहू लागला आहे. त्यासाठी प्रत्येक भारतीय शिक्षित आणि स्वतःच्या पायावर उभा असला पाहिजे. स्वतःचा आणि देशाचा विकास त्याला समजला पाहिजे. परंतु हे घडण्यासाठी सर्वात जास्त आवश्यक आहे ते म्हणजे बालमजुरी हटवून लहान मुलांना मुख्य शिक्षणाच्या प्रवाहात आणणे.

कोणताही देश तेथील जबाबदार नागरिकांनी महान बनत असतो. जबाबदार पिढी घडवण्याची कृती लहानपणापासून होत असते. शिक्षण आणि नंतर उद्योगाच्या संधी उपलब्ध झाल्या तर प्रत्येक व्यक्ती एक चांगला नागरिक बनतोच पण तरीही बाल मजुरी काही ठिकाणी पाहायला मिळतेय. ही बालमजुरी देशासाठी आणि समाजासाठी चांगली नसते. एकीकडे काही मुले उच्च शिक्षित होतात. कला, क्रीडा, व्यवसाय आदी क्षेत्रात नाव कमावतात आणि दुसरीकडे मात्र बाल मजुरिने काही मुले आपले भविष्य अंधारमय करून घेत आहेत.

एक पिढी जर समंजस असली तर पुढची पिढी त्यापेक्षा पुढचा विचार करू शकते. असाच प्रगतीचा मार्ग प्रत्येकाची निवड असली पाहिजे. मजुरी आणि लहानपणीच कष्टाच्या कामाने लहान मुलांचे भवितव्य घडू शकत नाही. प्रगतीचा मार्ग मग ते कसा काय निवडू शकतील. तेवढा बौद्धिक विकास लहानपणीच होणे गरजेचे असते.

स्वतःच्या गरजा भागल्या की समाजाप्रती काही देणे असते, ते दान दिल्यावर आपण उज्ज्वल भविष्य घडवत आहे अशी जाणीव होत असते. बालमजुर, समाज आणि देश या संकल्पना मनात कसा काय रुजवू शकेल? त्याला अक्षर ओळखच नसेल आणि पूर्ण दिवस फक्त तो कामच करत असेल तर तसेच संस्कार आयुष्यभरासाठी त्याच्यावर होतील. मजुरांवर केले जाणारे अन्याय आणि त्यांना दिली जाणारी वागणूक एका मुलाला लहानपणीच मिळाली तर तो दुसऱ्याच्या फायद्याचा कसा विचार करेल?

व्यक्तिगत फायदे आणि पैसा यासाठी तो काहीही करेल. मजुरांना असतात ती सगळी व्यसने त्याला लहानपणीच जडतील. तंबाखू, गुटखा खाणे, दारू पिणे हे त्याचे नित्यनियमाचे काम होऊन जाईल. एकदा का बालमजूर मोठा झाला मग त्याला संस्कारित करणे अवघडच काम आहे. लहान असताना हाती पुस्तकं मिळण्याऐवजी जर फक्त कष्ट मिळाले तर तो इतरांनाही कष्टाचंच जीवन देईल. त्याच्या संपर्कात येणारे लोकही मग त्याच्या असण्याने खुश असणार नाहीत.

त्याची पुढची पिढी, त्याची मुलेबाळे तरी शिक्षणाची वाट धरतील का? हा मुद्दा विचार करण्यासारखा आहे. याचा सारासार विचार आता प्रत्येक देश करू लागला आहे. बालमजूर कायदा निर्माण करून लहान मुलांना कष्टाचे काम लागणार नाही आणि त्यांच्या शिक्षणाचा खर्च ही केला जाईल अशी तरतूद सरकार करत असते. प्रत्येक सरकारी धोरणात हा मुद्दा मांडलेला असतो.

भारतभूमी ही अध्यात्मिक आणि वैश्विक सत्य जाणणारी भूमी आहे. संपूर्ण विश्वाला प्रेरित करेल अशी संस्कृती भारताला लाभली आहे. त्याचा विपर्यास आपण भविष्यात करता कामा नये. त्यासाठी लहान मुले अत्याचार आणि बाल मजुरी यापासून मुक्त झाली पाहिजेत. आज बालमजूर कमी पाहायला मिळतात पण त्यांचे प्रमाण काही ठिकाणी आहेच तेही समूळ नष्ट झाले पाहिजे. हॉटेल्स, बांधकाम संस्था, खाजगी कारखाने व सार्वजनिक उद्योगधंदे अशा ठिकाणी बालमजूर पाहायला मिळतात. तसे आढळल्यास सरकारला ते निदर्शनास आणून द्या आणि एक सुजाण नागरिक बना.

तुम्हाला बालमजुरी मराठी निबंध ( Child Labor Essay In Marathi ) कसा वाटला ? नक्की कमेंट करून कळवा…धन्यवाद!

सोशल मीडिया मराठी निबंध | Social Media Essay In Marathi |

सोशल मीडिया - फायदे व नुकसान निबंध

आज माणसाच्या जीवनात सोशल मीडियाचा असणारा सहभाग आणि त्याचे फायदे व नुकसान या सर्वांचा आढावा आपल्याला माहित असणे आवश्यक आहे. विद्यार्थ्यांना हा विषय आणखी व्याप्त पद्धतीने जाणून घेणे गरजेचे आहे. शालेय जीवनात असताना संवादाचे माध्यम म्हणून सोशल मीडियाचा किती उपयोग आहे आणि असला पाहिजे, त्यादृष्टीने सोशल मीडिया निबंध ( Social Media Essay In Marathi) लिहायला लावतात.

हा निबंध लिहताना थोडी काळजी घ्यावी कारण या विषयाची परिपूर्ण माहिती असणे गरजेचे आहे. काहीही काल्पनिक विस्तार करणे टाळावे. चला तर मग पाहुया, “सोशल मीडिया” या विषयावर निबंध लेखन अगदी सोप्या पद्धतीने कसे काय करू शकाल!

सोशल मीडिया – फायदे व नुकसान निबंध ! Social Media Marathi Nibandh |

प्रसार माध्यमे आणि तंत्रज्ञान यांचा विकास जसजसा होत चालला आहे तसतसे आपण अवगत आणि विकसित होत चाललो आहे. विकासाची संकल्पना वैज्ञानिक दृष्टिने मांडणे हे सर्वस्वी बरोबर नाही. अस्तित्व आणि निसर्ग यांचा देखील विचार करणे तेवढेच आवश्यक ठरते. सोशल मीडिया हि काही वैश्विक समस्या नाही परंतु तिचा अतिरेक प्रत्येक व्यक्तीसाठी नुकसानदायक ठरू शकतो.

व्यक्तिगत स्तरावरून वर उठून सामाजिक बांधिलकी राखणे आणि त्यामुळे संवाद साधणे गरजेचेच आहे. असा संवाद हा कधी वाद असू नये. समाजाचा कुठलाच घटक त्याद्वारे दुखावला जाऊ नये. जेवढ्या संस्था आणि व्यक्ती प्रसारमाध्यम क्षेत्रात आहेत त्यांच्याद्वारे सर्व समाजातील सर्व घटक एकत्र येऊ लागले आहेत. संपूर्ण जग एका व्यासपीठावर आलेले आहे. याचा उपयोग फक्त एखादी समस्या निराकरण आणि निव्वळ मनोरंजन यासाठी झाला पाहिजे.

सोशल मीडिया हे आज टेलिव्हिजनपेक्षा प्रभावी माध्यम ठरत आहे. इंटरनेटचे जाळे सर्व जगभरात पसरले असताना त्या इंटरनेटचा वापर प्रत्येक व्यक्ती करू लागला आहे. मोबाईल आणि संगणक ही माध्यमे त्यासाठी प्रभावी आहेत ज्यांचा उपयोग आज सर्रास सर्वजण करू लागले आहेत. विविध वेबसाइट्स आणि सॉफ्टवेअर या माध्यमावर उपलब्ध आहेत.

सोशल मीडिया हा शब्द मागील दशकात उदयास आला. कुठलीही गोष्ट किंवा स्वतःचे मत हे सहजरीत्या व्यक्त करता येऊ लागले. लोकांची, समाजाची कम्युनिटी होऊ लागली. शारीरिकदृष्ट्या एकत्र येऊन समस्या निराकरण करण्यासाठी सोशल साईट्सचा वापर होऊ लागला. वेळ आणि पैसा यांची मोठ्या प्रमाणावर बचत होऊ लागली.

माहितीचे आदानप्रदान झपाट्याने होऊ लागले त्यासाठी व्हिडिओ व टेक्स्ट ब्लॉग्स तयार होऊ लागले. स्वतःचे मत किंवा माहिती दुसऱ्या देशातदेखील पोहचवण्याची किमया या सोशल साईट्सद्वारे शक्य होऊ लागली आहे. बातम्या, पुस्तके, चित्रपट सर्वकाही सहज उपलब्ध होऊ लागले. ज्ञानाचे एक मोठे भांडार लोकांसमोर उपस्थित झाले. प्रत्येक जण आपल्या आवडीनुसार सोशल मिडियाचे क्षेत्र निवडू लागला.

तुम्ही सकाळी उठायचं आणि मोबाईल हातात घ्यायचा. आपोआप तुम्हाला हवे ते मनोरंजन आणि हवी ती कोणत्याही क्षेत्रातील माहिती सहज मोबाईल स्क्रीनवर ओपन होऊ शकते. पण अशा तंत्रज्ञानाचे आणि विशेषकरून सोशल साईट्सचे फायदे आणि नुकसान देखील जाणून घेतले पाहिजेत नाहीतर एका वैज्ञानिक विकासात मानवी क्षमतांचा पूर्ण विनाश होऊन जाईल.

सोशल मीडियामुळे सर्व समाज, लोक एकत्र आले. विचारांची आणि संस्कृतीची देवाणघेवाण शक्य झाली. देशातील व्यक्ती जगात कुठल्याही व्यक्तीशी सहज मैत्री करू लागला. मानवी आणि नैसर्गिक समस्यांचे निराकरण होऊ लागले. एका विचारांचे लोक भारावून जाऊन ग्रुप बनवू लागले मग कृतीसाठी देखील एकत्र येऊ लागले. राजकीय व्यक्ती, अभिनेते, सामाजिक संस्था असे सर्वजण सोशल मीडियावर कार्यरत झाले त्यामुळे त्यांची लोकांपर्यंत झेप वाढली. आपले मत सर्वदूर पसरवता येऊ लागले.

वरील फायदे वरवरचे आहेत जर तुम्ही फक्त सोशल साईट्सचा वापर मनोरंजनासाठी करत असाल. असे मनोरंजन मग वेळखाऊ देखील ठरू शकते. पूर्ण दिवस लोक मोबाईल आणि संगणकावर बसून असतात. त्यामुळे आरोग्य धोक्यात येऊ शकते. डोळ्यांचे विकार, पाठदुखी, डोकेदुखी असे विकार जडू शकतात. सोशल मीडिया जास्त फोफावल्यामुळे चुकीच्या बातम्या आणि अफवा यांचा ऊत येऊ लागला आहे. लहान मुले तर संस्कारित न होता मनोरुग्ण होऊ लागली आहेत.

शांतता आणि स्थैर्य या सोशल मीडियामुळे धोक्यात आले आहे. सामाजिक अस्थिरता जाणवू लागली आहे. लोक कृतीपेक्षा मतांवर जास्त भरवसा ठेऊ लागली आहेत. सामाजिक व वैयक्तिक समस्या निराकरण, शिक्षण किंवा थोडीशी करमणूक असा उद्देश जर ठेवला तर काही चुकीचे नाही परंतु त्याव्यतिरिक्त तासनतास जर चॅटिंग, व्हिडिओ बघत बसलात तर मात्र मानसिक स्थिरता गमावून बसाल. त्यामुळे अतिरेक होऊ न देता नियंत्रित गरजेपुरता सोशल मीडियाचा वापर फायदेशीर ठरेल.

तुम्हाला सोशल मीडिया निबंध (Social Media Essay in Marathi) कसा वाटला? याबद्दल नक्की कमेंट करा. तुमचा आणखी काही अभिप्राय असल्यास जरूर कळवा… धन्यवाद!

माझे कुटुंब मराठी निबंध ! My Family Essay In Marathi |

Majhe Kutumb Marathi Nibandh

स्वतःचे पालक हेच आपले कुटुंब असते. एका घरात राहणाऱ्या व्यक्ती ह्या नात्यांनी बांधलेल्या असतात. त्यामुळेच त्यांचे सहजीवन हे सुंदर बनत असते. असे प्रत्येकाचे कुटुंब प्रत्येकाला प्रिय असते. स्वतःच्या कुटुंबाबद्दल सर्व माहिती असणे तसेच राहणीमान आणि दिनचर्या या सर्वांची चर्चा माझे कुटुंब या निबंधात करायची असते.

विद्यार्थ्यांना प्राथमिक शाळेत असताना हा निबंध लिहावा लागतो. प्रत्येक कुटुंब सदस्याची वैयक्तिक माहिती आणि तो कुटुंबासाठी काय करतो याचे विश्लेषण या निबंधात करायचे असते. माझे कुटुंब निबंध ( My Family Essay In Marathi ) म्हणजे कुटुंबातील एकत्र सदस्यांची कर्तव्ये जाणवून देणारा निबंध आहे. चला तर मग जाणून घेऊ कसा लिहायचा हा निबंध !

महत्वाचे मुद्दे – Important Points :

• घर आणि कुटुंब सदस्य माहिती
• वास्तववादी दिनक्रम
• सर्वांचा कुटुंबातील सहभाग
• कुटुंबातील नैतिक मूल्ये आणि संस्कार
• खेळ, मज्जा करणे, एकत्र फिरायला जाणे अशा घटना.

खाली दिलेला निबंध हा कल्पनात्मक आहे. सर्व नावे काल्पनिक आहेत. तुम्ही त्यांचा आधार घेऊन स्वतः बद्दल माहिती लिहू शकता….

माझे कुटुंब निबंध | Majhe Kutumb Marathi Nibandh |

माझे नाव केशव अनंत पाटील आहे. मी आनंदनगर शहरात राहतो. तेथे आमचे सर्व नातेवाईक देखील राहतात. माझे कुटुंब एकत्र कुटुंब आहे आणि कुटुंबात एकूण चौदा सदस्य आहेत. माझे आजी – आजोबा, त्यांची तीन मुले, तीन सूना, त्या तीन मुलांची प्रत्येकी दोन – दोन मुले असे आमचे खूप मोठे कुटुंब आहे. आमचे घर म्हणजे एक प्रशस्त वास्तू आहे.

मला तीन भाऊ आणि दोन बहिणी आहेत. मी आमच्या कुटुंबात सर्वात मोठा मुलगा आहे. माझ्यापेक्षा माझे भाऊ – बहीण लहान असल्याने मला थोडे जबाबदारीने वागावे लागते. माझे आजोबा पूर्वी गावी शेती करत असत. त्यांना शेतीची खूप आवड आहे. पूर्वी माझे वडील आणि दोन चुलते हेही गावीच राहत असत. त्यांचे शिक्षण देखील गावीच झालेले आहे.

आता पाच वर्षांपूर्वी माझे वडील आणि दोन चुलत्यांनी मिळून हे नवीन मोठे घर बांधले आणि आजी – आजोबांनाही आमच्यासोबत राहण्यासाठी घेऊन आले. माझे वडील शिक्षक आहेत आणि दोन्ही चुलते कापडाचा व्यवसाय करतात. माझे वडील आणि दोन चुलते यांचे नेहमीच एकत्र राहण्याचे स्वप्न होते. ते स्वप्न आता आम्ही सर्वजण जगत आहोत.

माझी आई घरकाम करते. तिला गायनाची आणि वाचनाची प्रचंड आवड आहे. तिची कामे दिवसभर संपत नाहीत. घरकाम झाल्यावर तिने तिचे छंद सांभाळले आहेत. माझे वडील खूप करारी स्वभावाचे आहेत. त्यांना घरात नेहमी शिस्त आवडते. वडील शिक्षक असल्याने शिक्षणाचे संस्कार माझ्यावर आणि सर्व भावंडांमध्ये रुजलेले आहेत. आम्हीही वाचन आणि अभ्यासात निपुण बनलो आहोत.

सकाळी उठल्याबरोबर प्रातःविधी उरकल्यानंतर घरी सर्वांनाच प्रार्थना म्हणावी लागते. प्रार्थना झाल्यावर आपापले जेवण, नाश्ता उरकून आपापल्या कामात सर्वजण व्यस्त होऊन जातात. आम्ही मुले शाळेत जातो. दिवसभर जे काही काम आहे ते प्रामाणिकपणे करायचं हा आणखी एक नियम आहे. आम्ही शाळेतून घरी गेल्यावर एकत्र एक तास खेळायचे आणि नंतर अभ्यासाला बसायचे असा उपक्रम असतो.

रात्रीचे जेवण झाल्यानंतर सर्व कुटुंबीय एकत्र दिवसभराच्या गप्पा मारत बसतात. आजी आम्हाला गोष्ट सांगते. गोष्ट ऐकता ऐकताच मी तर झोपूनच जातो. माझी लहान बहिण कुसुमला गोष्टी ऐकायला खूप आवडते. सकाळी उठल्यावर तीच आम्हाला राहिलेली गोष्ट सांगते. आम्हा भावंडात नेहमी भांडणे होत असतात पण भांडणानंतर आजोबा आम्हाला व्यवस्थित समजावून सांगतात. घरातील वातावरण शिस्तीचे असल्याने आम्हीच आपोआप शांत होऊन जातो.

माझ्या कुटुंबातील सदस्य नेहमी खेळीमेळीत जगत असतात. सर्वजण हास्यविनोद करण्यात पटाईत आहेत. कधीकधी सुट्टीत माझे वडील आणि आजोबा बुद्धिबळ खेळतात. मला तर काही समजत नाही पण ते तासनतास एकत्र बसलेले असतात. आम्ही सुट्टीत क्रिकेट आणि कॅरम खेळतो. आई आम्हा सर्वांना गायनही शिकवते. आठवड्यातून एकदा तरी आम्ही सर्वजण मिळून बागेत फिरायला जातो.

कुटुंबाबद्दल थोडक्यात सांगायचे झाल्यास एक संस्कारक्षम असे माझे कुटुंब आहे. आजोबा आणि आजी हे दोन खंबीर स्तंभ आमच्या कुटुंबाला लाभलेले आहेत. तसेच सर्वजण शिस्तप्रिय असल्याने वादविवाद जास्त होत नाहीत. एकत्र राहताना पाळावे लागणारे सर्व नियम सगळेच पाळतात त्यामुळे हसतखेळत आम्ही जगत राहतो. आमचे भविष्य आणि जीवन घडवण्यासाठी माझे कुटुंब सदैव तत्पर असते.

तुम्हाला माझे कुटुंब मराठी निबंध ( My Family Essay In Marathi ) कसा वाटला? नक्की कमेंट करून कळवा…धन्यवाद!

शिस्तीचे महत्त्व मराठी निबंध ! Discipline Essay In Marathi |

शिस्तीचे महत्त्व मराठी निबंध

जीवनात शिस्त खूप महत्त्वाची आहे. शिस्त जर अंगी बाणवली तर आयुष्यात एक सुसंगतता दिसून येते. शिस्तीचे महत्त्व जेवढ्या लवकर कळून येईल तेवढाच आयुष्यातील संघर्ष कमी होणारा असतो. शिस्त जीवनात असल्याने काय काय प्राप्त होऊ शकते तसेच कितीतरी व्यर्थ कामे टाळली जातात हे कळून येते. विद्यार्थीदशेत असताना शिस्तीचे महत्त्व निबंध (Discipline Essay In Marathi) त्यासाठीच लिहावा लागतो.

हा निबंध लिहताना तुमचे ज्ञान प्रगाढ असणे आवश्यक आहे. काल्पनिक विस्तार आणि अतिशयोक्ती न करता हा निबंध लिहावा लागतो. हा निबंध लिहण्यासाठी अतिरिक्त सामान्य ज्ञान असणे आवश्यक आहे. चला तर मग पाहूया कसा लिहू शकता, “शिस्तीचे महत्त्व” हा निबंध!

शिस्तीचे महत्त्व निबंध! Importance Of Discipline Essay In Marathi |

शाळेत गेला की विद्यार्थी घडला किंवा कामावर गेला की चांगला माणूस झाला असा सहजासहजी अर्थ आपण करू शकत नाही. विद्यार्थी किंवा शिष्य असणे म्हणजे विविध गुणांची जोपासना करणे गरजेचे असते. माणूस हा आयुष्यभर शिकतच असतो, हे वाक्य एकदम बरोबर आहे. ज्या व्यक्तीने शिस्त आणि सातत्य कायम राखले तो आयुष्यभर विद्यार्थीच असतो.

जीवनाच्या कुठल्याच टप्प्यावर आपण शिकत नाही असे होत नाही. शाळेतल्या शिक्षणानंतर अनुभवाचे शिक्षण चालू होते. तेव्हा लहानपणापासून जोपासलेले गुण उपयोगात येत असतात. कोणता व्यक्ती कुठल्या गुणांनी किंवा कलेने समृद्ध असेल ते सांगता येत नाही परंतु एकदा आपल्या अंगातील कला समजली की त्यानंतर सर्वात महत्त्वाची ठरते ती म्हणजे शिस्त!

व्यक्ती कोणतेही काम करत असो, शिस्त जर बाळगली तर तो व्यक्ती संयमी आणि शांत बनत जातो. शिस्त नियमित घडवून आणण्यासाठी सातत्यही तेवढेच महत्त्वाचे ठरते. शारीरिक आणि मानसिक सुदृढता तेव्हा उपयोगी पडते. शिस्त हा गुण प्रत्येक दिशेने आपल्या जीवनात आला पाहिजे. प्रथमतः शिस्त कशी काय अंगी बाणवली जाते ते पाहूया.

सैनिक किंवा खेळाडू असतात, सर्वप्रथम त्यांना शारीरिक परिश्रम करायला लावतात तेही वेळेनुसार! कारण शरीराची कणखरता वारंवार परिश्रम केल्याने येत असते. तसेच त्यांना अडचणीच्या वेळी चांगले प्रदर्शन करून दाखवायचे असते त्यावेळी मानसिक सक्षमता कामी येते. मानसिक सक्षमता जीवनात येण्यासाठी विविध अडचणींचा आणि बिकट परिस्थितीचा सामना करणे आवश्यक ठरते. जीवनात शारीरिक किंवा मानसिक सुदृढता येण्यासाठी शिस्त आवश्यक आहे.

सकाळी लवकर उठणे, व्यायाम करणे, कामात थोडासुद्धा आळस न दाखवणे, सर्व कामे वेळच्या वेळी करणे असे काही नियम त्यांना पाळावे लागतात. हे सर्व नियम पाळणे म्हणजेच शिस्त! अशा शिस्तीची सवय स्वतःला लागल्यावर आळस, आजार आणि टाइमपास हे जवळसुद्धा फिरकत नाहीत. एक सुंदर आणि व्यवस्थित कारकीर्द फक्त शिस्तीमुळे शक्य आहे.

जीवन हे जगण्यासाठी मिळालेले आहे. आपण वेळ आणि ऊर्जा एवढ्या व्यर्थ कामात वाया घालवत असतो की ज्याचा काही हिशोबच नाही. वेळेनुसार सर्व कामे झालीच पाहिजेत आणि त्यासाठी ऊर्जा खर्च झाली पाहिजे. आपली सर्व कामे बरोबर विरुद्ध दिशेने चाललेली असतात. सकाळी उशिरा उठणे, सर्व दिवस बडबड आणि टाइमपास करत घालवणे, यामुळे जीवन सफल तर बनत नाहीच शिवाय काही काळ उलटल्यानंतर जीवनाची असफलता छळू लागते.

जीवन सर्वांना समान संधी देत असते. त्यामुळे स्वतःची संधी ओळखून शरीराला आणि मनाला शिस्त लावून घ्या. आळसात आयुष्याची महत्त्वपूर्ण वर्षे उलटल्यानंतर मनात एक बेचैनी निर्माण होते ज्यामुळे व्यसन आणि वाईट सवयी जडतात. अशा वाईट सवयींचा परिणाम म्हणून आपले कुटुंब, नातेवाईक हेदेखील आपल्यामुळे त्रस्त होतात. त्यामुळे जेवढ्या लवकर शक्य होईल तेवढ्या लवकर शिस्तीचा नियम स्वतःला लावून घ्या.

शिस्तीचे महत्व जाणून घेण्यासाठी फायदे आणि नुकसान यांचीच चर्चा करावी लागते. शिस्तीचे फायदे म्हणजे सुंदर, सुखी आणि आनंदी जीवन! सुरुवातीला शिस्त लावताना थोडा त्रास होईल खरा पण आयुष्यभराचा आनंद तुम्ही तुमच्यासाठी शिस्तीतून निवडत असता. याउलट शिस्तीचे नुकसान म्हणजे क्षणिक सुखाचा पाठलाग, त्यातून निर्माण होणारे दुःख आणि जीवनात व्यर्थता जाणवणे! त्यासाठी कोणत्याही क्षेत्रात तुम्ही कार्यरत असा, शिस्त महत्त्वाची आहेच.

तुम्हाला शिस्तीचे महत्त्व मराठी निबंध (Discipline Essay In Marathi) कसा वाटला ? नक्की कमेंट करून कळवा…धन्यवाद!